لیلی گفت : بس است . دیگر بس است و از قصه بیرون آمد .
مجنون دور خودش می چرخید . مجنون لیلی را نمی دید ، رفتنش را هم .
لیلی گفت : کاش مجنون این همه خوادخواه نبود . کاش لیلی را می دید .
خدا گفت : لیلی بمان ، قصه بی لیلی را کسی نخواهد خواند .
لیلی گفت : این قصه نیست . پایان ندارد . حکایت است . حکایت چرخیدن .
خدا گفت : مثل حکایت زمین . مثل حکایت ماه . لیلی بچرخ .
لیلی گفت : کاش مجنون چرخیدنم را می دید . مثل زمین که چرخیدن ماه را می بیند .
خدا گفت : چرخیدنت را من تماشا می کنم . لیلی بچرخ .
لیلی چرخید . چرخید و چرخید و چرخید .
دور ، دور لیلی است . لیلی می گردد و قصه اش دایره است .
هزار نقطه دوار . دیگر نه نقطه و نه لیلی .
لیلی ! بگرد ، گردیدنت را من تماشا می کنم .
لیلی ! بگرد . تنها حکایت دایره باقی است .
+ آتش گرفته در پنجشنبه سی ام آذر 1385ساعت 16:1 توسط نگار
|
اما منم که کم نمیارم ! 
چندتاشون وایسادن داد زدن ! 
منم وایسادم متقابلا داد زدم ! 
گاهی وقتی یکی عصبانیه باید سرش داد بزنی و گاهی باید سکوت کنی ... خلاصه یکی اونها گفتن و دو تا من تا اینکه ... بالاخره از رو رفتن ! دیگه ساکت شدن و عین بچه هایی که بعد از دعوای مادر به خود اون پناه می برن وایسادن و گوش دادن ! حالا نوبت من بود ! منم کلی داد داد کردم که من از همتون بیشتر کار کرده بودم بنابراین از همتون بیشتر ضرر کردم 
بعد گفتن : ما دیگه برنامه نمی ذاریم ! 
خلاصه با عصبانیت تمام یه کشو رو باز کردم و ... 
